Bakit po may mga mahilig manakot ng kung anu-anong visions at prophecies daw?
Siguro sila mismo ay takot. Mahilig sila sa ganung mga spiritualizations? They are convinced that they are right and that they have a message for others to hear? Nagiging importante sila? Siyempre, the value of a “prophet” is in his prophecy. Kung walang prophecy eh di walang papel ang prophet. Lagi nila yung iniisip kaya lumalabas sa mga panaginip at pangitain nila?