Alam nyo, marami sa atin ang may anak. Wala namang magulang na gustong lumayo sa anak kung pwede, di ba? The letter of the law says do not separate so that you will continue to nourish each other. But if by staying together, namatay naman kayong lahat sa gutom, hindi naman siguro kasalanan na maghanap kayo ng ikabubuhay. Pero dapat alam nyo kung kailan kayo titigil. Meron diyan tatlumpu’t limang taon na sa abroad, ayaw pang umuwi. Lumaki na ang mga anak, nagdebut na, nag-asawa na, hindi nakasama kahit kalian. Kasi hindi na maawat. Aalis para makabayad ng utang kay Aling Pasing. Mamaya, nabayaran na si Aling Pasing, nag-lote naman. Nung may lote, bahay naman. Nung may bahay, kasangkapan naman. Nung may kasangkapan, kotse naman. Tapos, by the time na magka-college na ang mga bata, lalong hindi na nakabalik. Pero hindi na maibabalik ang panahon na ang mga bata ay lumalaki. Kaya kailangan, alam mo kung kelan sasabihing, ‘Tama na to’. Biro nga ng isang kaibigan kong westerner, one year ...