Pastor Lapiz's Teachings

May mga policies ang mga churches. Sa Day By Day, kung talagang nakatitiyak kayo na tinanggap na ninyo si Kristo bilang Panginoon at Tagapagligtas, siyempre iinterbyuhin kayo. May tanung-tanong and if you want to be baptized, we will be very glad to do that. Sa ibang local churches naman, pag napa-baptize kayo, pag-ahon nyo sa tubig, member na kayo. Sa aming church, hindi mandatory ang membership. I’m saying na iba’t iba ang kustombre ng iba’t-ibang local churches. Tulad din sa Lord’s Supper. Yung iba, pag hindi kayo formal member ng church nila, hindi kayo isinasali sa Lord’s Supper. Sa Day By Day, we believe in the universal church. That the true church of the Lord is not confined to this local church alone. Naniniwala tayo na marami yan, nakakalat. And if you’re part of it, if you have accepted Jesus as Saviour and Lord, then you are part of this bigger church which we are part of.

Ano ang pinanggagalingan ng favoritism? One is pleasure. Yun bang “I am pleased with my son” or “I am pleased with my daughter.” Tuwang-tuwa si Isaac sa kanyang anak na mahilig sa labas at laging wala. Ganun din kasi si Isaac. This son pleased him more. Si Rebecca naman ay paborito ang mas batang anak. Laging maayos, madalas sigurong naglilinis ng mga Tupperware nilang lalagyan, nagva-vacuum ng mga tent nila. Laging tumutulong kaya’t paborito ng nanay. Sa mga magulang: Kung magiging honest kayo, mayroon   kayong favorite. Favorite nyo siyempre yung nagbibigay ng pleasure. Yung thoughtful na anak, yung masipag na anak ay nagiging favorite. Kung minsan ay baliktad. Yung tamad ang paborito. Di natin alam kung ano ang nagiging factor dito. But one is a favorite because he or she adds or gives more pleasure than the others. Mayroon naman, nagiging paborito natin ang isa dahil inuugnay natin siya sa taong gusto natin. Halimbawa, tuwang-tuwa ka sa nanay mo. Kamukhang-kamukha naman ng ...

Lahat ng dasal ay dinidinig ng Diyos; lahat ng dasal ay sinasagot ng Diyos. Kaya lang hindi naman lahat ng sagot ng Diyos ay oo. Ang Diyos ay sumasagot din ng hindi. Ang Diyos ay sumasagot din ng Maghintay ka, anak. Sasabihin mo, ang tagal ko nang nagdarasal hindi ako sinasagot ng Diyos. Ang sagot ko, baka naman sinagot na kayo ng Tigilan mo na. At ang lagay, wala na bang option ang Diyos na magsabi ng No? O baka naman sinagot na kayo ng Wait. Eh, di maghintay kayo. Hindi naman ibig sabihin pagsagot, laging yes na. Tayo nga eh marunong sumagot ng yes, no or wait, di lalo na ang Diyos. Merong mga bagay na sa ating pananaw ay tamang-tama at bagay na bagay sa atin. Pero sa higit na malawak na pananaw ng Diyos ay hindi mabuti sa atin. Kaya ang sagot Niya ay No. Halimbawa, ang anak kong si Emilio, gustung-gusto niyang kumain ng matatamis kahit meron siyang sore throat dahil nasasarapan siya. Pero dahil mas malawak ang pananaw ko, sasabihin ko, No. Hindi pwede, anak. Siyempre magtat...

Isang maselang bagay! Ang kaselanan ng bagay na ito’y cultural. Tayong mga Pilipino ay maka-kamag-anak, mahilig makipagkapwa at mahilig makipagkaibigan. Part of our culture yung positive na pakikisama. Noong dumating yung Protestantism, because they don’t have child baptism, itinuro ng mga missionaries sa atin yung napaka-simplistic approach na ‘Humiwalay kayo, huwag nyong gawin. Kasi hindi nila nauunawaan sa ating kultura yung Anakin mo yung nagpapaanak sa’yo. Lalo’t pamangkin mo, pinsan mo, etc., etc. Hindi ganun kasimple. Sa culture nila na individualistic, kaya nilang sikmurain yon. Kaya yung mga sekta na sumusunod sa ganung payo, dapat nilang isa-alang-alang na iba ang kultura ng nagpayo at iba ang kultura ng pinayuhan. Let me tell you a story. Minsan may lumapit sa akin para Anakin ko raw sa binyag ang anak niya. First and foremost, pag kayo’y nilapitan ng ganito, dapat kayong matuwa kasi it’s an honor. Huwag nyong sabihing, Lumayo ka sa akin, satanas! Honor yun at una mong gaw...

Halos lahat ng nakita kong nagkagulo-gulo ang buhay ay dahil sa loan. Siyempre, ang business maganda yan sa feasibility study. Maganda yan sa papel, sa ideya pero ang daming mga uncontrollable things that can come with it. Ang dami kong alam na nang nag-extend ng business through a loan, nawala pang lahat. Siguro pwede kayong gumamit ng loan kung talagang thoroughly studied at saka meron kayong ibang pambayad just in case. Pero kung yung loan na loan lang at wala na kayong ibang pwedeng ipambayad, I would rather suggest that you start a business that is not capital intensive. Kahit konti-konti, kahit dahan-dahan. Kapag may malaking capital na kayo at saka nyo gamitin. Kung pipili lang ako between two extremes, I will never advice people to borrow. Lalo kung merong interest! Magagalit sa atin ang mga taga-bangko, pero the point is, ang dami ko nang nakitang hindi magandang nangyari. It only started as an innocent petty little loan that became a giant over the years and eventually be...

Bitterness must be acknowledged as sin. James 3:14-16 says that wherever there is bitterness, you’ll find every kind of evil practice. Basta’t may bitterness, marami itong anak na maling ginagawa. Sapagkat ang bitter person, tulad ng pinag-uusapan natin, ay laging gumaganti, laging nang-iinis, at lagi na lang gustong manakit. There’s every kind of evil practice when there’s bitterness. There’s backbiting. Kung minsan, hindi mo alam kung bakit mo bina-backbite ang taong ito. Yun pala’y inggit ka sa kanya. Hindi kailangan   na may ginawa siyang masama. Pero yung gustung-gusto mo sa buhay ay nasa kanya. At parang ang dali-dali namang napupunta sa kanya. Pinaghihirapan mo pero hindi mo makuha. Halimbawa, tatlong taon ka nang display nang display, hindi ka pa maligawan. Minsan lang dumating ang babaeng ito, naligawan siya kaagad. Kaya’t kahit hindi ka inaano, bitter ka na sa kanya. O kung ikaw naman yung guy, ang tagal-tagal mo nang inikut-ikutan ang dalagang ito, walang mangyari....

Siyempre! Huwag lang ipitin kung talagang hindi pa kayang magbayad.  Eh, kapag daw gumawa ka ng mabuti at masama pa ang sukli, charge it to the cross. Hindi naman tayo gumagawa ng mabuti dahil naghahanap tayo ng mabuting sukli! Ang totoo gumagawa tayo ng mabuti dahil sinusuklian natin yung ginawa sa atin ng Diyos. Ang paggawa natin ng mabuti tulad ng hindi tayo naniningil sa kapwa, tayo ay nagbabayad-bayad sa Diyos. So, ke bayaran tayo ng mabuti, ke hindi, that is irrelevant. Gumagawa tayo ng mabuti dahil nauna nang gumagawa sa atin ng mabuti ang Diyos. Huwag nyong papayagan na yung sukli ng kapwa sa inyo ang magdi-determine kung anong gagawin nyo. Paano kung sinuklian kayo ng masama? Masama din ba gagawin nyo? Wala naman yata kayong sariling bait, wala kayong sariling paninindigan pag ganyan. Remember this—when you do good to others you are not planting an investment, you are repaying God a little bit. Ngayon, kung yung ginawan nyo ng mabuti ay ginawan din kayo ng mabut...

Palagay ko, okay lang. Halimbawa, nanghiram ako ng P1,000; ipinang-negosyo ko, eh di tutubo. Alangan namang yung hiniram ko na last year, ibabalik ko ngayon na P1,000 pa rin.  Eh, samantalang kung ipinasok niya sa bangko yun, baka P1,100 na yun ngayon. So, I should be decent enough to pay him the cost of the money kung yon ay ini-invest niya o inilagay sa bangko. Dahil yung halaga ng P1000 five years ago ay iba na ngayon.  Para sa akin kung ako’y nagpapakatao, dadagdagan ko dahil nakatulong ka sa akin.  Kung ako naman ang nagpapahiram, siguro hindi kita ire-require. Pero ikaw na pinahiram ang dapat magkusa na gawin yun kasi yun ang tama. Para naman yung nagpahiram ay hindi mapahamak na masabihang siya ay userero. Tumulong na nga yung tao, siya pa ang napahamak. Tungkulin ng tinulungan na maging disente siya at ibalik niya yung value ng pera kung hindi man madagdagan yung value.  Hindi monetary quantity yung value noon.

Naalala nyo ba ang dalawang lalaking nakapako sa magkabila ni Kristo at kung paano Niya nailigtas ang isa?  Kung ang ating pag-aaralan ang istorya, nandito ang susi kung paano nailigtas ang isang tao.  Marami kasing nagsasabi na para ma-save, kailangan ikaw ay banal.  Sa tingin nyo ba banal ang lalaking ito? Pero sinabi ni Jesus sa kanya, Today, you will be with me in paradise.  Pumunta ba siya sa paraiso? Siyempre.Banal ba siya? Hindi. So hindi totoo na dapat maging banal para ma-save.

To be well-known is a horrible burden. Look at many people in show business. They do everything to be known. And once they are known, they hide behind large dark glasses. They pay so much for privacy because they know that to be known is a burden. Kaya yung mga gustong sumikat, hindi pa nila alam ang bigat na dalahin ng pagiging kilala. Luke 20:46 Beware of the teachers of the law. They like to walk around in flowing robes and love to be greeted in the marketplaces and have the most important seats in the synagogues and the places of honor banquets…” Sabi ng Panginoon, “Wag ninyo silang tutularan. Gusto nilang laging bida, laging sikat. Hindi ganyan ang dapat mangyari sa isang tao.

  Sa pagbabalik ni Lord ay magseset-up Siya ng kingdom here on earth at yun ang magiging everlasting kingdom. Ang totoo, hindi tayo pupunta sa heaven, dahil ibababa ni Lord yung heaven. Yun naman ay kung literal ang interpretasyon natin. Ano naman daw ang gagawin natin sa langit? Aba’y malay! Problema yun ng Diyos. Ang mahalaga, nandoon tayo. Hindi ko alam ang gagawin sa langit, pero alam ko ang gagawin sa hell. Katakot-takot na guilt at sisihan. Kung nadala ka ng tao sa maling relihiyon, walang kayong gagawin kundi magsisihan, magkagalit at mag-away-away. So heaven, I’m sure we will worship God forever and ever and ever. And who know, baka maraming field trip. Baka pupunta tayo sa Pluto, sa Saturn, bibisitahin natin lahat ng creation ng Diyos. Ang dami no’n, baka hindi natin kayang ubusin lahat.

Maraming tao ang may hanapbuhay at ikabubuhay. Huwag mabuhay   lang para maghanapbuhay. Dapat ay naghahanapbuhay tayo para may kainin, para may isuot. At kung may lakas na ang ating katawan, maghahanap na tayo ng magagawa para sa kaharian ng Diyos, kasi tayo’y nabubuhay para palawakin ang kaharian ng Diyos. Hindi tayo nabubuhay para maghanapbuhay lang. Naghahanapbuhay tayo para may kitain at para may maitulong sa gawain ng Panginoon. Pero di tayo nabubuhay para lang maghanapbuhay. The Christian’s life must revolve around God, His kingdom and His righteousness. Therefore, the Christian’s life must revolve around the church. Why? Colossians 1:18 Christ is the head of his body, the church. Maghanapbuhay para may kainin at damtin at para makapaghandog sa Diyos. Subalit di tayo nilikha ng Diyos para maghanapbuhay lang. May itinakda ang Panginoon sa bawat tao—ito ang dapat mangyari sa kanyang lifetime. Many people can’t serve God because they worry too much. Sasabihin...

There are moments na itatanong mo, Bakit ginawa ito ng Diyos? Bakit Siya nakipag-wrestling kay Jacob? Sa gusto Niya eh. Bakit Niya nilunod ang daigdig? Gusto Niya eh. Igalang natin ang pagiging Almighty ng Diyos dahil dapat yon. Hindi yung nao-offend tayo kung minsan. Lalo na’t hindi natin maintindihan. Kayo ba, mayroon nang mga ginawa ang Diyos na naka-offend sa inyo? O parang iniisip nyo, hindi naman yata sa Diyos na gawin ito? Can you cite these instances? When did you ever disagree with God sa mga ginawa Niya diyan sa Scripture? Halimbawa, Bakit si Paul? What’s so special about Paul at Kanyang tinawag? If the Lord likes to call Paul, sino tayo para magsabi sa   kanyang hindi yon dapat? Sabi Niya, Will the clay say to the potter, don’t make me like this? Put a handle here or there. Sabi Niya, I am the maker. I will make it the way I want. Kung si Lord ang nagbigay ng buhay at gusto na Niyang bawiin. Anong problema? Ke bata, ke matanda, what’s the problem? This is God...

Ang kamalian ng lotto, sweepstakes o lahat ng sugal, ang pupunta sa inyong pera kung manalo kayo ay galing sa iba. May nanalo dahil maraming talo. Sasaya kayo dahil may lulungkot. Something is wrong with you kung tuwang-tuwa kayo dahil nanalo kayo kahit dugo ng iba yan. Bakit hindi nyo na lang straw-hin ang dugo nila? Diretsuhin nyo na lang dahil ganun din yon. Pag ang inyong kaligayahan ay kalungkutan ng iba, masama yon. May kumabig dahil merong natalo. Hindi yun mabuti. Kahit anong uri ng sugal, uwi-uwi nyo ang panalo at kung kayo ay may diwa ng Espiritu ng Diyos, malulungkot kayo para doon sa natalo. Kaya nyo bang sumaya kung ang napalunan nyo ay galing sa pera ng iba? Halimbawa sa sabong, uuwi ang nanalong sabungero, magbo-blowout ng pamilya pero maraming uuwi na natalo at aawayin ng asawa dahil wala silang isasaing at kakainin. Napunta na doon sa nanalo. That is what is evil with gambling. We Christians don’t take games of chance. If we want to have money, we work. Dap...